ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨੁਹਾਉਣਾ ਵੀ ਇਕ ਕਲਾ ਹੈ

ਨੰਨ੍ਹਾ ਬੱਚਾ ਬੜਾ ਕੋਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਰਾ ਜਿੰਨੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਉਸ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਲਾ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣ ਲਈ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। 
* ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨੁਹਾਉਣ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਡਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਸ਼ਨਾਨ 'ਚ ਆਨੰਦ ਅਤੇ  ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ। ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਟੱਬ 'ਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਨੁਹਾਓ। ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਲੋਲ ਕਰਨ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਲਕਾਰੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਇਸ ਆਨੰਦ 'ਚ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਆਨੰਦ ਵਧਾਓ। 
* ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨੁਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੱਖ ਲਓ ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਚੋਂ ਨਾ ਉੱਠਣਾ ਪਏ। 
* ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਹੀ ਨੁਹਾਓ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਟਾਈਮ ਹੋਵੇ। ਕਾਹਲ 'ਚ ਨੁਹਾਉਣ ਨਾਲ ਬੱਚਾ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਡਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। 
* ਨੁਹਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰੋ, ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਵਰਤੋ ਕਿ ਹੱਥ ਪੋਲਾ-ਪੋਲਾ ਹੀ ਚੱਲੇ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਝਟਕਾ ਨਾ ਲੱਗੇ। 
* ਮਾਲਿਸ਼ ਦੇ ਕੁਝ ਦੇਰ ਪਿੱਛੋਂ ਹੀ ਨੁਹਾਉਣਾ ਠੀਕ ਰਹੇਗਾ। ਸਰਦੀ 'ਚ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਧੁੱਪ-ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇਣ ਪਿੱਛੋਂ ਨੁਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦੈ। ਮਾਲਿਸ਼ ਪਿੱਛੋਂ ਨੁਹਾਉਣ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਦੀ ਚਮੜੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਸਰਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੱਚਾ ਤਣਾਅ-ਥਕਾਵਟ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਰਾਮ ਦੀ ਨੀਂਦ ਸੌਂਦਾ ਹੈ। 
* ਨੁਹਾਉਣ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ ਹੋਣ, ਨਹੁੰ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਹੋਣ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੁਭਣ ਵਾਲੀ ਚੂੜੀ, ਘੜੀ ਜਾਂ ਅੰਗੂਠੀ ਪਹਿਨੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦਿਓ। 
* ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਦੁੱਧ ਪਿਆਉਣ ਦੇ ਝੱਟਪਟ ਪਿੱਛੋਂ ਨੁਹਾਓ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਭੁੱਖਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂੰਝ ਕੇ ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਦੁੱਧ ਦਿਓ ਤਾਂ ਕਿ ਪੇਟ ਭਰ ਜਾਣ ਪਿੱਛੋਂ ਤਾਜ਼ਗੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਦੇਰ ਤਕ ਸੁੱਤਾ ਰਹੇ। 
* ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਅਤੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਚਿੱਤ ਰੱਖਣ 'ਚ ਸਹਾਇਕ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਲਾਡਲੇ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੁੱਤਾ, ਖੇਡਦਾ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੋਗੇ।

Read More»

ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ ਤਾਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦੈ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਦਾ ਖਤਰਾ

ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਵਰਗੇ ਗੰਭੀਰ ਸਿਹਤ ਮਸਲਿਆਂ 'ਤੇ ਜੇਕਰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਚੌਕਸੀ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। 
ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਜਾਂ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਕਿਸੇ ਨਾੜੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਅਤੇ ਨਿਊਰੋ ਰੇਡੀਓਲਾਜਿਸਟ ਅਮਿਤ ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤਨਾਅ, ਕੋਲੈਸਟ੍ਰੋਲ, ਸ਼ੂਗਰ ਅਤੇ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਵਰਗੇ ਕਾਰਕ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹਨ।

Read More»

ਤੁਹਾਡੀ ਲਿਪਸਟਿਕ

* ਲਿਪਸਟਿਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਂਡਿਡ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਹੀ ਖਰੀਦੋ। ਘਟੀਆ ਕਿਸਮ ਦੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਨਾ ਲਗਾਓ।
* ਲਿਪਸਟਿਕ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦੈ।
* ਆਪਣੇ  ਰੰਗ-ਰੂਪ ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਲਗਾਓ।
* ਲਿਪਸਟਿਕ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਐਲਰਜੀ ਟੈਸਟ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦੈ। ਜਿਸ ਲਿਪਸਟਿਕ ਨਾਲ ਐਲਰਜੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਨਾ ਖਰੀਦੋ।
* ਜਿਥੋਂ ਤਕ ਹੋ ਸਕੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਨਾ ਵਰਤੋ।
ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ
* ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੂੰ ਦੇ ਫੈਹੇ ਨੂੰ ਕੱਚੇ ਦੁੱਧ 'ਚ ਭਿਓਂ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰੋ।
* ਟਿਸ਼ੂ ਪੇਪਰ ਨਾਲ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਲਗਾਓ। ਉਸ ਪਿੱਛੋਂ ਪਾਊਡਰ ਦੀ ਹਲਕੀ ਪਰਤ ਲਗਾਓ। 
* ਲਿਪ ਪੈਨਸਿਲ ਨਾਲ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਆਕਾਰ ਦਿਓ। ਲਿਪਸਟਿਕ ਪੋਲੇ-ਪੋਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਓ।
* ਬਰੱਸ਼ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਲਿਪਸਟਿਕ ਭਰੋ।
* ਜੇਕਰ ਕੰਮ 'ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਦੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਲਗਾਓ। ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਰਾਤ  ਨੂੰ ਹੀ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
* ਸੌਣ ਵੇਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲਿਪਸਟਿਕ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਨਾ ਭੁੱਲੋ। ਦੁੱਧ ਬਿਹਤਰੀਨ ਕਲੀਂਜ਼ਿੰਗ ਮਿਲਕ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੌਸ਼ਟਿਕਤਾ ਅਤੇ ਮਾਇਸਚੁਰਾਇਜ਼ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
* ਲਿਪਸਟਿਕ ਸਾਫ ਕਰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਲਾਈ ਅਤੇ ਘਿਓ ਨਾਲ ਪੋਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮਾਲਸ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਚਿਹਰਾ ਧੋ ਦਿਓ।

Read More»

ਮੋਟਾਪਾ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਡਾਈਟ ਚਾਰਟ

ਮੋਟਾਪਾ ਨਾਂ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੋਟਾਪਾ ਸਿਰਫ ਚੰਗੀ ਸਰੀਰਕ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹੀ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਸਰਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਡਾਈਟਿੰਗ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਡਾਈਟ ਪਲਾਨ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੋਟਾਪੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਡਾਈਟਿੰਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਤੇਜ਼ਾਬ ਬਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਾਂ ਦੂਰ, ਉਲਟਾ ਖਰਾਬ ਕਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੋਟਾਪੇ ਦੇ ਰੋਗੀ ਨੂੰ ਇਕ ਗੱਲ ਦਾ ਹੋਰ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਬਜ਼ੀ ਵਿਚ ਆਲੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰਨ। ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਾਂ ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਦਾ ਡਾਈਟ ਚਾਰਟ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁੱਖਾ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਬਿਲਕੁਲ ਤੰਦਰੁਸਤ ਵੀ ਰਹੇਗਾ।
ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ-ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵੇਰੇ ਛੇਤੀ ਉੱਠਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾਓ। 5.30 ਵਜੇ ਉੱਠ ਜਾਓ, 2-3 ਗਲਾਸ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੀਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਪੇਟ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਫਿਰ 6 ਤੋਂ 7 ਵਜੇ ਤੱਕ ਕੁਝ ਕਸਰਤ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂਕਿ ਯੋਗਾ, ਤੇਜ਼-ਤੇਜ਼ ਦੌੜਨਾ, ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਖੇਡ। ਲੱਗਭਗ 8 ਕੁ ਵਜੇ  ਇਕ ਗਲਾਸ ਤਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਕੁ ਕੋਸੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ 1 ਨਿੰਬੂ ਨਿਚੋੜ ਲਓ। ਨਾਲ 1 ਚੱਮਚ ਸ਼ਹਿਦ ਵੀ ਪਾ ਲਵੋ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਓ। ਇਸ ਨਿੰਬੂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ 200 ਗ੍ਰਾਮ ਪਪੀਤਾ ਖਾਓ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਣ ਉਹ ਕੁਝ ਕੁ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ (ਇਕ ਕਟੋਰੀ) ਨਮਕੀਨ ਦਲੀਆ ਬਣਾ ਕੇ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ। ਆਪਣਾ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਰੀ ਜਾਓ, ਨੌਕਰੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਕੰਮ। 
ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ-ਇਹ ਖਾਣਾ 12 ਤੋਂ 1 ਵਜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਟੇ ਨੂੰ ਛਾਣਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਸ ਵਿਚਲਾ ਬੂਰਾ ਸਾਡੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ 2 ਰੋਟੀਆਂ, ਇਕ ਕਟੋਰੀ ਸਬਜ਼ੀ, ਇਕ ਕਟੋਰੀ ਦਾਲ (ਘੱਟ ਘਿਓ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤਾ ਮਸਾਲਾ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹਰੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦਾਲਾਂ), ਕੁਝ ਕੁ ਸਲਾਦ, ਨਾਲ ਘਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਤਾਜ਼ਾ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸੂਪ। ਪਾਣੀ ਤੁਸੀਂ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਪੀ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕੁਝ ਕੁ ਪਪੀਤਾ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਸ਼ਾਮ ਸਮੇਂ-ਜੋ ਲੋਕ ਮੋਟਾਪੇ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਹ 4 ਕੁ ਵਜੇ 1 ਗਲਾਸ ਪਾਣੀ ਵਿਚ 1 ਨਿੰਬੂ ਨਿਚੋੜ ਕੇ ਨਾਲ 1 ਚੱਮਚ ਸ਼ਹਿਦ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ। ਫਿਰ 30 ਕੁ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ 1 ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਕਸਰਤ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਓ।
ਰਾਤ ਸਮੇਂ-7 ਤੋਂ 8 ਵਜੇ ਤੱਕ ਰਾਤ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦੈ। ਇਸ ਖਾਣੇ 'ਚ ਭੋਜਨ ਤਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਰੋਟੀ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ 2 ਕੁ ਕਟੋਰੀ ਖਿਚੜੀ ਲਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਾਣੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਮਿੱਠਾ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਵਿਚ 1 ਚੱਮਚ ਸ਼ੱਕਰ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਘੱਟ ਮੋਟਾਪੇ ਵਾਲੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਣ ਵੇਲੇ 1 ਗਲਾਸ ਦੁੱਧ 'ਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸ਼ੱਕਰ ਪਾ ਕੇ ਪੀ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸੈਰ ਆਦਿ ਕਰਕੇ 10.00 ਤੋਂ 10.30 ਦਰਮਿਆਨ ਸੌਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦੈ।
ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਭੁੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੁਝ ਕੁ ਫਲ ਖਾਧੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੇਲਾ ਨਾ ਖਾਧਾ ਜਾਵੇ, ਸੇਬ, ਸੰਤਰਾ, ਅਨਾਨਾਸ, ਪਪੀਤਾ, ਅਨਾਰ, ਮੌਸੰਮੀ, ਕੀਵੀ, ਹਦਵਾਣਾ ਆਦਿ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਗਾਜਰ ਦਾ ਜੂਸ ਵੀ ਪੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਾਲ ਹੀ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵਿਹਲੇ ਸਮੇਂ 10 ਕੁ ਮਿੰਟ ਰੱਸੀ ਟੱਪਣ, 10 ਕੁ ਮਿੰਟ ਘਰ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਨ-ਉਤਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਕਸਰਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਰਹੀ ਗੱਲ ਚਾਹ ਦੀ ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਗਰੀਨ ਟੀ ਨੂੰ ਉਬਾਲ ਕੇ ਪੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਚਾਹ ਨਾਲ ਮੋਟਾਪਾ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 

Read More»

ਪਾਣੀ ਘੱਟ ਪੀਣ ਨਾਲ ਬਲੈਡਰ ਵਿਚ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਦਾ ਖਤਰਾ

ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ-ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਸ ਘੱਟ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਬਲੈਡਰ ਵਿਚ ਜਲਨ, ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸਬੱਬ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਡਾਕਟਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਤੀ-ਆਧੁਨਿਕ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਾਲੇ ਨੋਵਾ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਅਤੇ ਡਲਿਵਰੀ ਮਾਹਿਰ ਮਾਲਵਿਕਾ ਸੱਭਰਵਾਲ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਸੰਬੰਧੀ ਰੋਗ ਹੋਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਂਝ ਤਾਂ ਇਹ ਬੀਮਾਰੀ ਹਰ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਨਵੀਆਂ ਵਿਆਹੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਹਵਾਰੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋਣ ਦਾ ਜੋਖਮ ਵਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ 15 ਫੀਸਦੀ ਔਰਤਾਂ ਬਲੈਡਰ ਦੀ ਇਸ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਅੱਧੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਇਕ ਵਾਰ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

Read More»

health tips in punjabi

 ਸੁਣਨਾ ‘ਆਟਿਜ਼ਮ’ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ

ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ‘ਚ ਅਜਿਹੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਵਿਕਾਸ  ਅਧੂਰਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨੁਕਸਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲੋੜ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਡਰਪੋਕ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਲੋੜ ਮੁਤਾਬਿਕ ਵੀ ਨਾ ਡਰਨਾ, ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਹੋਣਾ, ਲੋੜ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਬੋਲਣਾ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਬੋਲਣਾ, ਗੈਰ-ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਹੋਣਾ, ਛੋਟੀ-ਛੋਟੀ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣਾ, ਢੀਠ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਦੇਖਣ ਦਾ ਨੁਕਸ ਹੋਣਾ ਆਦਿ ਆਟਿਜ਼ਮ ਹੋਣ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹਨ।
ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਸੁਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਸੁਣਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ-ਬਾਹਰੀ ਕੰਨ, ਵਿਚਲਾ ਕੰਨ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਨ। ਬਾਹਰੀ ਕੰਨ ਜੋ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਵਿਚਲਾ ਕੰਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਨ ਧੁਨੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਬਿਜਲਈ ਊਰਜਾ ‘ਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗੀ ਨਾੜੀ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੁਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ‘ਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਜੇਕਰ ਨੁਕਸ ਰਹਿ ਜਾਏ ਤਾਂ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ‘ਚ ਅਧੂਰਾਪਨ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਟਿਜ਼ਮ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਬੱਚਿਆਂ ‘ਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਨੁਕਸਦਾਰ ਹੋਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਇਕ ਸ਼ਕਲ ਗੂੰਗੇ-ਬੋਲ਼ੇ ਬੱਚੇ ਹਨ। ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਬੋਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਬੋਲਣਾ ਸਿੱਖਣਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਸੁਣਨ ਕਾਰਨ ਜਾਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੇ ਬਿਨਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ  ਠਹਿਰਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਸੰਬੰਧਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਚਿੜਚਿੜਾ ਹੋਣਾ, ਬਦਤਮੀਜ਼ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ‘ਚ ਕਈ ਨੁਕਸ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਨਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ‘ਆਡਿਟਰੀ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਡਿਸਆਰਡਰ’ ਭਾਵ ਸੁਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ‘ਚ ਨੁਕਸ।
ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਲੋਂ ਕੱਢੀਆਂ ਗਈਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਜਾਂ ਕੁੱਟਮਾਰ ਕਾਰਨ ਇਹ ਬੱਚੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਰਵੱਈਏ ਨੂੰ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਰੋਗ ਕਹਿ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਸਲ ‘ਚ ਇਹ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਰੋਗ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਨੁਕਸ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਆਵਾਜ਼ ਸਾਡੇ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਤਰੰਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ‘ਚ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੰਗਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਤਾਂ ਤੀਬਰਤਾ ਭਾਵ ਆਵਾਜ਼ ਕਿੰਨੀ ਉੱਚੀ ਹੈ? ਆਵਾਜ਼ ਤਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਡੈਸੀਬਲ ‘ਚ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਡੈਸੀਬਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਪਿੱਛੋਂ 10 ਤੋਂ 100 ਡੈਸੀਬਲ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ‘ਚ ਵਰਤਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸਾਡੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਪਰਦੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਦੇਖਣ ‘ਚ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਪੂਰੀ ਕਲਾਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ‘ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਜੇਕਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਇਕੱਲਿਆਂ ਬਿਠਾ ਕੇ ਸਮਝਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਕੰਮ ਬਿਨਾਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਡਣਾ, ਕੁੱਦਣਾ, ਉੱਛਲਣਾ ਆਦਿ।
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਰਵੱਈਆ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਚਿੱਤੀ ‘ਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਸੁਣਦਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਸਹੀ ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਆਉਣ ਪਿੱਛੋਂ ਸਾਲ 1950 ‘ਚ ਡਾਕਟਰ ਬ੍ਰਾਡ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਢੰਗ ਲੱਭਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਡਿਟਰੀ ਇੰਟੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਥੈਰੇਪੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨ ਈਜਾਦ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਅਵਿਕਸਿਤ ਸੈੱਲ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਸੈੱਲਾਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਤਾਲਮੇਲ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਾ ਉਸ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹਟਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ‘ਚ ਆਏ ਨੁਕਸ ਠੀਕ ਹੋਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ‘ਚ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਰਾਰਤਾਂ ਛੱਡਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਵਤੀਰਾ ਗੈਰ-ਸਮਾਜਿਕ ਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਬਣਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਗਲਤ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਠੀਕ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬੱਚਾ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰ ਅਤੇ ਆਮ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਡਿਟਰੀ ਇੰਟੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਥੈਰੇਪੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਡਾ. ਕੈਰਿਨ ਸਮਿਥ ਨੇ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਸਪੈਸ਼ਲ ਚਿਲਡਰਨਸ ਫਰੀਦਕੋਟ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਥੇ ‘ਆਟਿਜ਼ਮ’ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ‘ਚ ਇਹ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਵਰਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

Read More»